Eulalia Rudak

Ur. 14.02.1932 r. w Warszawie. 1.09.1939 r. rozpoczęła naukę w drugiej klasie szkoły powszechnej Sióstr Szarytek przy ulicy Dzielnej. W czasie okupacji mieszkała na Woli na ulicy Kaczej. Tam też zastał ją wybuch powstania. W początkach sierpnia podzieliła tragiczny los wielu tysięcy mieszkańców Woli i po pobycie w obozie w Pruszkowie 12.08.1944 r. została wywieziona do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Tam nadano jej numer 84628. W styczniu 1945 r. przekazano ją do obozu w Blankenburgu, gdzie pracowała przy odgruzowywaniu Berlina. W kwietniu 1945 r. doczekała wyzwolenia przez Armię Czerwoną.

W 1999 r. założyła Fundację : "Moje wojenne dzieciństwo", zajmującą się między innymi zbieraniem dokumentacji i wspomnień, dotyczących losów dzieci podczas II wojny światowej. Jest szczęśliwą mamą dwóch synów i babcią dwójki dorastających wnuków.

W dniu 26.11.2008 w Warszawskim Domu Literatury pani Eulalia Rudak otrzymała głowną nagrodę Związku Literatów Polskich im. Witolda Hulewicza 2008 r.

<< wróć na poprzednią stronę