polish deutsch
wielkość tekstu:
 

Jerzy Skrzypek

urodzony 21 września 1920 roku w Warszawie. Podczas wojny należał do hufca harcerskiego nr. 34 na Bemowie. W listopadzie 1942 roku został aresztowany za działalność podziemną i przewieziony do więzienia Sicherheitspolizei (gestapo) w Warszawie przy ul. Dzielnej 24/26 tzw. Pawiaka. W więzieniu tym pozostał przez miesiąc i był dwukrotnie przesłuchiwany. 18 listopada 1942 roku został przewieziony wraz z 48 innymi więźniami transportem z Warszawy do obozu koncentracyjnego Auschwitz. W obozie został mu nadany i wytatuowany na przedramieniu numer 75869. Z Auschwitz został przewieziony do Flossenbürg w marcu 1943 roku, a 26 lipca 1943 roku, do Dachau- Augsburg. Tam figurował pod numerem 49215. W Dachau były przeprowadzone na nim eksperymenty pseudo-medyczne przez doktora Raschera zwane "zamrażaniem". Były to doświadczenia o brutalnym charakterze, które miały badać wytrzymałość ludzkiego organizmu na niskie temperatury. Ofiary były zanurzane do 3 godzin - albo do momentu śmierci - w lodowatej wodzie, pozbawiano ich dostępu do tlenu, co prowadziło do uduszenia się. Wśród tych, którzy przeżyli, badano potem, ile czasu potrzeba, by ich organizm osiągnął prawidłową ciepłotę.
W Dachau pozostawał on do kwietnia 1945 roku. Do Polski wrócił dopiero w 1948 r.
U pana Jerzego Skrzypka stwierdzono zespół psychoorganiczny znacznego stopnia, rwę kulszową lewostronną, oraz chorobę wieńcową. Dodatkowo cierpi on na chorobę Menieré'a, która objawia się głuchotą lewego ucha, ślepotą lewego oka, zaburzeniami równowagi, nerwicą histeryczną. Choroba ta jest określana jako tzw. chorobowy zespół poobozowy (KZ-Syndrom). Wszystkie te schorzenia są wynikiem eksperymentów pseudo-medycznych przebytych w obozie Dachau i kwalifikują go jako inwalidę wojennego.



<< wróć na poprzednią stronę

 

 

 

Materiały